De laatste tijd word ik overstelpt met allerlei goed bedoelde e-mails. Veelal via leden van groepen van LinkedIn waar ik lid van ben. Van geweldige business opportunities die meestal niet zo geweldig blijken te zijn tot ongevraagde nieuwsbrieven. De verzenders van deze ongewenste rotzooi maken allemaal dezelfde cruciale fout. Ze hebben geen flauw idee wie hun doelgroep is en denken niet behoefte- maar verkoopgericht. De bruggetjes die gemaakt worden naar de economische crisis komen mij ook zo langzamerhand de keel uit. Veelal heeft het wat weg van paniekvoetbal. Neem alsjeblieft mijn dienst af dat helpt jou (lees:mij) de crisis door. Alsjeblieft mensen wees toch eens origineel!

Wat is nou eigenlijk een mooie website? De één krijgt het warm van een flash website die grafisch van het beeld spat en de andere wordt blij van een rustige herkenbare website met summier kleurgebruik. Smaken verschillen en veranderen ook door de jaren heen. Is het verstandig om te kiezen voor iets wat jezelf mooi vindt, iets wat je doelgroep mooi vindt of iets wat de zoekmachine mooi vindt. En bestaat er eigenlijk ook een gulden middenweg?

Als je kiest voor iets wat je doelgroep mooi vindt maar waar jezelf van gruwelt, straalt de website dan nog wel de identiteit van jouw eigen toko uit?  En wat nou als je in de grafische industrie werkzaam bent en al je creatieve kunsten via een flash website wilt tonen? Dit wordt niet gewaardeerd door Google die niet zo van kunst houdt maar wel weer erg veel van lezen.  Hoe vind je de balans tussen trends,  doelgroepen, je eigen identiteit en de eisen van een zoekmachine?

Soms vergeten we dat er ook afspraken gelden bij het opstellen van digitale communicatie. Variërend van een correcte spelling, juiste aanhef tot bijvoorbeeld de naleving van algemeen gerespecteerde normen en waarden. Jaren geleden is reeds de netiquette opgesteld. Op veel punten is deze relevant maar op sommige punten mag deze wel eens aangepast worden aan de nieuwe middelen die beschikbaar zijn.

Iedereen irriteert zich wel eens als iemand de ongeschreven regels van het web overtreedt. Ik zie in toenemende mate steeds vaker irritant tot soms zelfs asociaal gedrag op de digitale snelweg. Daarom misschien eens goed om een aantal punten op een rijtje te zetten die je kunnen helpen om je als een professional te profileren.

Je auto laat je elk jaar APK keuren, simpelweg omdat het moet. Een onderhoudsbeurtje is niet verplicht maar zorgt er voor dat je auto in goede staat blijft. Sommige ondernemers behandelen hun website als een aftands tweedehands autootje en maken een website simpelweg omdat ze geacht worden er één te hebben. Van een onderhoudsbeurt hebben ze nog nooit gehoord. Dit type organisatie heeft vaak een verouderde website die zijn doel volkomen mis schiet.

Vandaag las ik een artikel van Chris Brogan waar hij ingaat op een mailing die hij per abuis verstuurde naar 17.600 klanten in plaats van de geselecteerde 200 klanten. Dit werd hem niet in dank afgenomen en met het schaamrood op zijn kaken besloot hij dezelfde 17.600 klanten nogmaals een mail te versturen met ditmaal zijn oprechte excuses.

De positieve reacties verraste hem en eerlijk gezegd mij ook wel een beetje. In Nederland zijn volgens mij de reacties wat minder positief. Wij zijn namelijk gewend om te zeggen wat we denken en zijn erg op onze privacy gesteld. Een “ongewenste” e-mail en daaropvolgend weer een “ongewenste” e-mail wordt in mijn ogen door de meeste mensen niet in dank afgenomen.

Zoals zo vaak besproken zijn treffende teksten van groot belang voor je website. De teksten moeten je bezoekers aanspreken en aanzetten tot een actie. Daarnaast wil je graag dat de teksten ook zoekmachinevriendelijk zijn. De indeling, navigatie en lay-out van je website zijn ook van groot belang. Maar vaak wordt er een belangrijke facet over het hoofd gezien: kleurgebruik.

Vroeger was het allemaal zo slecht nog niet. Vroeger was alles beter of anders gezegd: vroeger wisten ze het over het algemeen veel beter. Er zijn zoveel gezegden, spreekwoorden en wijsheden die nog steeds van toepassing zijn in deze snelle moderne tijden. Waarom het wiel uitvinden als onze voorouders het al helemaal voor ons hebben opgetekend?

Het is crisis. Tenminste dat laat de media ons geloven en steeds meer ondernemers beginnen in paniek te raken. Als een verschrikt konijn kijken zij in de koplampen van een naderende auto. Verlamd van angst. Natuurlijk is dit geen goede basis voor het vertrouwen van je achterban. Paniek zorgt ervoor dat we discutabele beslissingen nemen. Klanten en medewerkers raken besmet met het crisisvirus en samen begeven we ons in de neerwaartse spiraal.

Bijna iedereen die netwerken belangrijk vindt, heeft tegenwoordig ook een LinkedIn profiel. LinkedIn biedt veel mogelijkheden om jezelf en je organisatie op een effectieve wijze te profileren. Er zijn heel veel do-lijsten te vinden met betrekking tot LinkedIn. De presentatie Ten Ways to Use LinkedIn van Guy Kawasaki geeft het mijn inziens mooi in een notendop weer.

Ik denk dat de meeste mensen onder ons wel weten hoe LinkedIn aangewend kan worden. Het toenemende aantal leden zorgt voor een toenemende behoefte aan een LinkedIn etiquette. Het lijkt me dan ook gepast om eens een lijst op te stellen met een aantal vette don’ts voor LinkedIn.

Het zijn moeilijke tijden. De werkeloosheid neemt toe en de meeste organisaties zijn alles behalve op zoek naar nieuwe medewerkers. De online vacaturebanken hebben het dan ook moeilijk. Onlangs heb ik bij een opdrachtgever een gesprek mee mogen luisteren tussen een account manager van een bekende vacaturebank. Ik stond waarachtig te klapperen met mijn oren toen ik de toon van het gesprek hoorde en de agressieve verkooptechnieken die werden toegepast. Wanneer ik dit spiegel met mijn persoonlijke ervaringen met de traditionele online vacaturebanken dan kan ik niets anders dan concluderen dat het water ze aan de lippen staat.